Skip links

برچسب: فرزند پروری

Tags
اختلال نقص‌توجه-بیش‌فعالی چیست؟

اختلال نقص‌توجه-بیش‌فعالی چیست؟

اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی نقصی در رشد و تحول مغز است که قسمت هایی از مغز را که در برنامه ریزی، تمرکز، توجه، صبر کردن (انتظار) و … نقش دارند، تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلال در حدود ۸ تا ۱۲ درصد از کودکان جهان و ۱۰ تا ۱۲ درصد از کودکان ایران، دیده می شود و شیوع آن در پسران دو برابر دختران است تا جایی که اکثرا این اختلال را اختلالی مردانه می‌نامند.
اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی را می توان به ۳ دسته کلی تفکیک کرد که نشانه‌ها و علائم بیش فعالی متناسب با نوع آن، متفاوت است.

Tags
اضطراب فراگیر و سبک‌های فرزندپروری

اضطراب فراگیر و سبک‌های فرزندپروری

همۀ ما با نوعی گوش به زنگی ذاتی به دنیا می‌آییم. این گوش به زنگی در کودکی به ما کمک می‌کند تا در برابر صداهای بلند و ارتفاع از خودمان محافظت کنیم و درآینده هنگام عبور از خط عابر پیاده حواسمان را جمع کنیم. این کارکرد ابتدایی اضطراب برای بقای نسل ما انسان‌ها لازم است. اما در حین رشد، گاهی این گوش به زنگی شدید شده و ما شاهد اختلال‌های اضطرابی می‌شویم. یکی از دلایل بروز این نوع اختلال‌ها سبک فرزند پروری والدین است. والدین اولین ذهن‌ها وآیینه‌هایی هستند که دنیا را به کودک نشان می‌دهند و به او این اطمینان را می دهند که «برو کشف کن! دنیا جای امنی است و من کنار توام!». اما در سبک‌های فرزند پروری اضطرابی این پیام مخابره می‌شود که «هی! کنار من بمون! من تنهای جای امن تو هستم! دنیا خطرناک است».

Tags
تشخیص و درمان اوتیسم

تشخیص و درمان اوتیسم

خودتان را جای آن مادری بگذارید که تنها خواسته‌اش این بود که کودکش از او آب بخواهد. می‌توانید تصور کنید چقدر لذت بخش است اگر این مادر بداند شیوۀ درمانی‌ای وجود دارد که می‌تواند کودکش را به کلی از این وضعیت جدا کرده و او را از این اوضاع خلاص کند. واقعیت این است که روش‌های درمانی به بهبود اوضاع و کاهش سختی‌های والدین و کودک‌شان کمک می‌کند، نه ناپدید شدن ناگهانی ویژگی‌ها و تفاوت‌ها. و در این مسیر آن‌چه کودک نیاز دارد پذیرش وی و تلاش در جهت بهبود اوست.

Tags
والدین کودکان مبتلا به اوتیسم و احساس گناه

والدین کودکان مبتلا به اوتیسم و احساس گناه

«احساس گناه» یک شمشیر دو لبه است و همانقدر که می‌تواند محرک رفتارهای سازنده باشد، ممکن است ما را به سمت تخریب و انجام کارهایی که در نهایت به نفع‌مان نیست نیز سوق دهد. والدین کودکان مبتلا به اوتیسم بیش از والدین کودکان نرمال و حتی والدین کودکان مبتلا به سایر اختلالات در معرض چنین احساسی قرار می‌گیرند. این موضوع از یک طرف به دلیل آن است که هنوز دقیقا مشخص نیست که چه عاملی باعث ابتلای یک فرد اوتیسم می‌شود و از این رو ممکن است والدین هر کاری که در گذشته انجام داده‌اند را علت ابتلای فرزندشان به این اختلال بدانند، و از طرف دیگر به دلیل بار مسئولیت تصمیمات مهمی است که این والدین در طول رشد کودکان اوتستیک و گاها بزرگسالی آن‌ها بر عهده دارند و تصور ناکافی بودن تلاش‌هایشان برای بهبود کیفیت زندگی و عملکرد فرزند اوتیستیک آن‌ها است.

Tags
«آموزش» واژه‌ای پرچالش برای کودکان مبتلا به اوتیسم

«آموزش» واژه‌ای پرچالش برای کودکان مبتلا به اوتیسم

آموزش‌های رسمی خارج از خانواده، چالشی جدی در زندگی کودکان مبتلا به اوتیسم است. تجربه و تحقیقات مشخص کرده‌اند که در محیط‌های آموزشی کم‌ساختار و یا بی‌ساختار می‌توان راه‌های خلاقانۀ آموزش به این کودکان را پیدا کرد. در مدارس کودکان با نیازهای ویژه، گروهای آموزشی کوچک در کلینیک‌ها و یا به طور خاص‌تر آموزش‌های خصوصی در محیط خانه می‌توان با تشخیص سطح توانایی‌ها و نیازهای کودک اوتیستیک حدود رشدی او را تعیین کرد و در آن محدودۀ رشدی با استفاده از روش‌های کم‌ساختار و آموزش‌های پرتکرار و بی‌ساختار مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی او را تا حد زیادی افزایش داد. در حیطۀ علوم و دانش لازم است تا جایی که امکان دارد به سمت روش‌های عینی و ملموس حرکت کنیم. زمینه‌های آموزشی مانند کامپیوتر، ماشین‌های خیاطی و حتی ابزار موسیقی وسایلی هستند که می‌تواند آموزش این کودکان را معنادارتر و موثرتر کند.

Tags
سخن سردبیر

سخن سردبیر

زمانی که کودکان متوجه می‌شوند افراد و اشیاء، حتی زمانی که دیده نمی‌شوند نیز وجود دارند، به تدریج وارد مرحله‌ی جدیدی از رشد عاطفی می‌شوند که اضطراب‌جدایی بخش مهمی از آن است. اکثر کودکان می‌توانند با کمک والدین و مراقبان خود به‌خوبی و بدون آسیب از پس این مرحله نیز بربیایند. آن‌ها یاد می‌گیرند به والدین خود اعتماد کنند و مهارت‌های ارتباطی‌شان را قوت ببخشند. اما گاهی به دلایلی این اتفاق رخ نمی‌دهد، تمام محاسبات به‌هم می‌ریزد و قشقرق راه‌انداختن در زمان جدایی تبدیل به چالش جدید خانواده می‌شود.

Tags
روایت مادران از تجربه اضطراب جدایی

روایت مادران از تجربه اضطراب جدایی

درست مثل یک خرس کوالای دوست داشتنی دست و پایش را دورم حلقه کرده. همزمان یک نفر عروسکی کوچک را جلویش تکان می‌دهد، دیگری شکلاتی را نشانش میدهد و کسی هم «نی‌نی» توی بغلش را معرفی می‌کند تا شاید این پسرک چند لحظه از درخت محبوبش جدا شود و من بتوانم چند لحظه‌ای بنشینم.