Skip links

برچسب: بیا حرف بزنیم

Tags
سخن سردبیر

سخن سردبیر

اختلال اضطراب اجتماعی که از جمله شایع‌ترین اختلال‌های اضطرابی است، با اجتناب و ترس شدید فرد از موقعیت‌های اجتماعی شناخته می‌شود و به ویژه در سال‌های نوجوانی و اوایل بزرگسالی عملکرد فرد را در چنین موقعیت‌هایی به شدت تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و رنج و تنش قابل ملاحضه‌ای را به او تحمیل می‌کند. ما این اختلال را به عنوان مدخل ورود به مبحث مهم اختلال‌های اضطرابی قرار دادیم و تلاش کردیم نه فقط بزرگسالان، بلکه کودکانی که به این اختلال مبتلا هستند را نیز مورد توجه قرار دهیم. این پرونده نیز به روال همیشگی ما نگاهی جامعع‌الاطراف دارد و تلاش می‌کند با آگاهی‌بخشی صحیح دربارۀ این اختلال از بار روانی افراد مبتلا به ان بکاهد و آن‌ها را برای یافتن راه‌حلی موثر همراهی کند.

Tags
اضطراب اجتماعی چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟

اضطراب اجتماعی چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟

اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی یک اختلال اضطرابی شایع است که غالبا عملکرد فرد در نوجوانی و اوایل بزرگسالی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و عبارت است از ترسی آشکار و پایدار از موقعیت‌هایی که فرد در یک تعامل اجتماعی قرار می‌گیرد، تحت نظارت دیگران قرار دارد یا باید در حضور آن‌ها کاری انجام دهد.
برای بعضی از افراد مبتلا به این اختلال، صرفا بخش کوچکی از موقعیت‌های اجتماعی و برای دیگران گسترۀ وسیعی از این موقعیت‌ها از معرفی شدن به افراد جدید، صحبت کردن در جمع، شروع کردن مکالمه، نوشتن در مقابل دیگران گرفته تا سفارش دادن غذا در رستوران ترس‌آور تلقی شود. این ترس ناشی از باور فرد است که اعتقاد دارد در چنین موقعیت‌هایی به شکل خجالت‌آور و تحقیرآمیزی عمل خواهد و به این ترتیب مورد قضاوت منفی حاضران قرار خواهد گرفت. به این ترتیب پیش فرض‌های نادرست این افراد درباره خود و موقعیت‌های اجتماعی باعث می‌شود تعامل‌های اجتماعی را به‌صورت منفی تعبیر کنند و آن را نشانۀ خطر قلمداد کنند.
اضطراب فرد مبتلا به اضطراب اجتماعی در چنین موقعیت‌هایی به‌قدری زیاد و گاهاً ناتوان‌کننده است که تلاش می‌کند تا حد امکان از موقعیت‌های اجتماعیِ ترس‌آور اجتناب کند، زیرا در غیر این‌صورت می‌بایست فشار و تنش قابل ملاحضه‌ای را تحمل کند. این افراد می‌دانند ترس آن‌ها غیرمنطقی است، با این‌حال اضطراب آن‌ها ادامه می‌یابد و غالبا بدون دریافت درمان مناسب از بین نمی‌رود.

Tags
درمان اختلال اضطراب اجتماعی

درمان اختلال اضطراب اجتماعی

اضطراب اجتماعی همان‌طور که از نامش پیداست، اضطرابی است که در موقعیت‌های اجتماعی به وجود می‌آید و باعث از بین‌ رفتن توانایی‌ها و عملکردهای عادی آدمی در آن موقعیت می‌شود. افراد مبتلا به این اختلال می‌توانند کسانی باشند که در موقعیت‌های خصوصی و آشنا تر بسیار راحت گفتگو می‌کنند، تمرکز دارند و گفتار و اعمال خود را به خوبی انجام می‌دهند اما در موقعیت‌های غریبه‌ و کمی عمومی‌تر بخصوص در مقابل دیدگان دیگران بسیار دشوار می‌توانند تمرکز خود را حفظ کنند، صحبت کنند و یا ارتباط برقرارکنند. دشواری، ناراحتی و ترس از شرکت در یک مهمانی، حضور در اتاقی پر از افراد غریبه، برقراری ارتباط چشمی با دیگران، سخنرانی یا ارائه در یک کنفرانس می‌تواند مصادیق اختلال اضطراب اجتماعی تلقی شود.

Tags
اضطراب اجتماعی در کودکان و درمان آن

اضطراب اجتماعی در کودکان و درمان آن

به‌طور معمول دو نوع اضطراب اجتماعی در کودکان دیده می‌شود. در نوع اول، تمرکز کودک روی عملکرد خود است، مثل کودکی که از صحبت کردن در جمع هراس دارد. در نوع دوم،کودک صرفا از شرایطی که در آن ها مرکز توجه باشد، نمی هراسد؛ بلکه به طور کلی از موقعیت‌های اجتماعی گریزان است. مثلا دوست ندارد به مدرسه برود، در جمع غذا بخورد و با افراد جدید آشنا شود.
اضطراب اجتماعی در کودکان می‌تواند ناشی از علل گوناگونی همچون عوامل ژنتیکی، محیطی، بیولوژیکی و …. باشد و یا از دل رابطه با مراقب اولیه بیرون بیاید. مراقبی که همسو با نیازها و هیجانات کودک نبوده است، نمی‌توانسته هیجانات کودک را از هیجانات خود متمایز کند و نیت زیربنایی رفتار خود را برای کودک بصورت کلامی نمایان سازد و هم چنین نیت زیربنایی رفتار کودک را ببیند. به عبارتی، او به صورت قابل پیش‌بینی به نیازهای کودک و هیجانات او پاسخ نمی‌داده است. در نتیجه، چنین کودکی در تعاملات اجتماعی، نیت و قصد دیگران را از نشانه‌های ظاهری رفتار آن‌ها، به طوری اغراق آمیز و بزرگنمایی شده حدس می زند.

Tags
چطور با اضطراب اجتماعی زندگی کنیم؟

چطور با اضطراب اجتماعی زندگی کنیم؟

کمک به بهبود اضطراب اجتماعی می‎تواند در اَشکال گوناگونی ظاهر شود و اگرچه درمان‌های مؤثری برای اضطراب اجتماعی در دسترس هستند، اما بر اساس تخمین‌ها، تنها ۲۵ درصد از افراد مبتلا به این اختلال برای دریافت درمان اقدام می‌کنند. با وجود اینکه جایگزینی برای درمان تخصصی نمی‌توان در نظر گرفت، اما راه‌حل‌های خودیاری می‌تواند نقطۀ شروع خوبی برای افرادی باشد که ممکن است هرگز هیچ درمانی دریافت نکنند. راه‌کارهایی که در ادامه می‌آید، به شما کمک می‌کند تا بتوانید بر علائم و نشانه‌های اضطراب غلبه کنید.

Tags
سخن دبیر

سخن دبیر

اختلال شخصیت مسئله‌ای پیچیده و چندجانبه است. الگوهایی آسیب‌زا که رفتار، شیوۀ تفکر، روابط و عملکرد فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این الگوها به حدی فراگیر و ماندگارند که باعث می‌شوند دیگران گمان‌کنند فردِ درگیر، این رفتارها را کاملا آگاهانه و خودخواسته و اختیاری اتخاذ کرده است. اختلال شخصیت مساله‌ای طول عمری است و در گذر زمان فردِ درگیر، جنبه‌های گوناگون زندگی خود را به طور نسبی با این الگوها سازگار می‌کند و به همین دلیل بر خلاف دیگر اختلالات روانشناختی در روند روزمرۀ زندگی خود با مشکل حادی مواجه نمی‌شود. همین امر موجب می‌شود عموم مردم به آنان به چشم افرادِ تحت رنج نگاه نکرده و آن‌ها را سرزنش یا مواخذه کنند. از همین رو است که شناخت دنیای درونی و رنج‌های این افراد به ما کمک می‌کند با نگاه همدلانه‌تری به آنها بنگریم و بتوانیم به شیوه موثر و کارآمدی با آن‌ها برخورد داشته باشیم.

Tags
اختلال شخصیت مرزی چیست؟

اختلال شخصیت مرزی چیست؟

«ترن هوایی» استعاره‌ای دقیق برای توصیف زندگی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است، زیرا ارتباط با این افراد می‌تواند درست به اندازه سوار شدن بر یک ترن هوایی هیجان‌انگیز و جذاب و درعین‌حال به همان اندازه دلهره‌آور و ناایمن باشد. اختلال شخصیت مرزی به اختلال شخصیت ناپایدار مشهور است. این اختلال از جمله اختلالات شایع روانشناختی است، که بین ۱ تا ۵ درصد از افراد جامعه را درگیر خود می‌کند. افراد مرزی معمولا از دید اطرافیان خود احساساتی و زود رنج تلقی می‌شوند، خودپنداره و اعتماد به نفس پایینی دارند و تصمیم‌گیری‌های ناگهانی و بدون تفکر را می‌توان در ابعاد مختلف زندگی آنان مشاهده کرد. وارد شدن به رابطه با فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می‌تواند در ابتدا بسیار هیجان‌انگیز و جذاب به نظر برسد و طرف مقابلِ خود را تا کاخی در بالای ابرها همراهی کند. افراد مبتلا به این اختلال در ابتدای روابط عاطفی خود عموما بسیار پر شور و احساس هستند، تا حدی که ممکن است طرف مقابل از این که تا این اندازه مورد توجه قرار می‌گیرد، شگفت زده شود. آن‌ها غالبا روابط جنسی پرهیجانی برقرار می‌کنند. این در حالی است که همه چیز به این شکل ادامه پیدا نمی‌کند.

Tags
نقش رابطۀ والد-فرزندی در اختلال شخصیت مرزی

نقش رابطۀ والد-فرزندی در اختلال شخصیت مرزی

عدم پایداری روابط یکی از بزرگترین چالش‌ها در اختلال شخصیت مرزی است. این امر را می‌توان برگرفته از چگونگی رابطۀ اولیه فرد با والدین خود دانست. لذا با توجه به اهمیت این مساله، قصد داریم به نقش رابطه والد- فرزندی در شکل‌گیری الگوهای دخیل در این اختلال بپردازیم. رابطه اولیه مادر و کودک بستری است که در آن «خود» و «دیگری» پیوند می‌خورند، دنیا تفسیر می‌شود و تعریفی از دنیای بیرونی و دیگران به کودک ارائه می‌شود. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی معمولا در کودکی در معرض تجربه‌های اضطراب‌زا و آسیب‌زننده همچون طرد شدن و مورد حمایت نبودن، مشکلات خانوادگی، والدین معتاد، سوء استفاده عاطفی، فیزیکی و جنسی و یا فقدان یکی از والدین قرار گرفته‌اند و به تبع آن یاد گرفتند که چگونه با رفتارها یا افکار خاصی با آن تجربیات دردناک کنار بیایند.

Tags
درمان اختلال شخصیت مرزی

درمان اختلال شخصیت مرزی

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی به دلیل رنج عمیقی که از مشکلات میان‌فردی خود و بی‌ثباتی و تزلزل احساسات‌شان می‌برند، از انگیزه بالایی برای شرکت در دوره‌های روان‌درمانی برخوردارند. این افراد به دلیل آسیب‌های عمیقی که در طول رشد دیده‌اند، در مواجهه با عوامل اضطراب‌زایی که باعث آشفتگی هیجانی آن‌ها می‌شود، الگوهای رفتاری پرخطر و یا تکانشی از خود نشان می‌دهند. برخی رویکردهای روان‌درمانی همچون رفتار درمانی دیالکتیک ممکن است تمرکز خود را بر شناسایی این عوامل اضطراب‌زا گذاشته و فرد را به سمت کنترل نشانه‌ها و پیامدهای این عوامل هدایت کند. اما برخی دیگر از رویکردها با نگاه تحلیلی و عمیق‌تری به بررسی آسیب ها می‌پردازند و معتقدند برای درمان نشانه‌های بیماری لازم است بینش فرد درمورد پویش‌های درون‌روانی، بین‌فردی و ریشه مشکلاتشان افزایش یابد و در فرآیند ارتباط درمانی با درمانگر (به عنوان یک دیگری نسبتا سالم و ایمن)، مراجع میتواند ظرفیت‌هایی که طی دوران اولیه زندگی در او آسیب دیده‌اند را بازسازی کند.

Tags
بله! من مبتلا به اختلال شخصیت مرزی هستم

بله! من مبتلا به اختلال شخصیت مرزی هستم

می‌خواهم برای چند دقیقه هم که شده جهان را از چشمان من ببینید. من دختری ۲۴ ساله‌ام که مبتلا به اختلال شخصیت مرزی هستم. دنیای من از درون یک دنیای تو خالی است. وقتی می‌گویم «تو خالی» می‌خواهم برایتان از احساس پوچی عمیق که درون خود احساس می‌کنم بگویم.
من همان کسی هستم که تا به امروز تجربه‌های دردناکی را در ارتباط با آدم‌ها پشت سر گذاشته‌ام. مهم‌ترین این آدم‌ها پدری بود که در دوران کودکی‌ام بارها مرا آزار داده بود. پدری که اعتیاد داشت و هر زمانی که دنیا بر وفق مرادش نبود جسم من وسیله‌ای برای خالی کردن خشم‌اش می‌شد.