Skip links

پرونده: اضطراب فراگیر

Tags
سخن سردبیر

سخن سردبیر

شاید درک این موضوع که چرا بعضی از افراد دائما و به طرزی بیمارگون نگران می‌شوند در حالی که عموم مردم حتی زمانی که زندگی پرماجرایی را از سر می‌گذرانند کمتر احساس نگرانی و اضطراب می‌کنند، گام اول و اساسی ما برای درک افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر[۱] باشد. این اختلال که اوج آن در میان‌سالی گزارش شده به‌قدری شایع است که بعید به نظر می‌رسد برای اکثر ما نامی بیگانه باشد و این احتمال وجود دارد که هر کدام از ما برای یک بار هم که شده شاهد بی‌قراری و رنج این افراد بوده باشیم. در آخرین پروندۀ بهار ۹۹ به این اختلال خواهیم پرداخت به امید آن‌که بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر از این پس علاوه بر رنج بیماری دچار رنج برچسب‌های نامنصفانه و زاییدۀ ناآگاهی جامعه نباشند. در این پرونده نگاهی به چیستی اختلال اضطراب فراگیر خواهیم داشت و بعد شناخته‌شده‌ترین گزینه‌های درمانی پیش‌روی افراد مبتلا به این اختلال را بررسی خواهیم کرد. همچنین به روال چند پروندۀ گذشته پوسترهایی برای آگاهی‌بخشی منتشر خواهد شد که نشر و توزیع آن‌ها نیاز به کسب اجازه نخواهد داشت اما لازم است حقوق معنوی «بیا حرف بزنیم» رعایت شود.
در پایان شما دعوت می‌کنیم که تجربه‌های خود در زمینۀ مواجهه، زندگی و درمان اختلال اضطراب فراگیر را از طریق صفحۀ روایت اول شخص با ما در میان بگذارید.

Tags
اختلال اضطراب فراگیر چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟

اختلال اضطراب فراگیر چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟

اختلال اضطراب فراگیر نوعی اختلال اضطرابی است که به صورت نگرانی بیش از اندازه و نامعقول در مورد اتفاقات و فعالیت‌های روزمره تعریف می‌شود. افرادی که دارای علائم و نشانه‌های اختلال اضطراب فراگیر هستند، همیشه انتظار وقوع یک فاجعه را دارند و نمی‌توانند جلوی نگرانی خود درباره سلامتی، پول، خانواده، کار یا تحصیل را بگیرند. نگرانی این افراد اغلب غیرواقعی یا نامتناسب با موقعیتی است که در آن قرار دارند. به همین علت است که زندگی روزمره این افراد تبدیل به یک حالت همیشگی از نگرانی، ترس و دلهره می‌شود. سرانجام این اضطراب بر تفکر فرد غلبه می‌کند و عملکرد روزانه او را که شامل کار، مدرسه، فعالیت‌های اجتماعی و روابط بین‌فردی است، مختل می‌کند.

Tags
تشخیص و درمان اختلال اضطراب فراگیر

تشخیص و درمان اختلال اضطراب فراگیر

در صورتی که علائم و نشانه‌های ذکر شده به مدت حداقل ۶ ماه در بیشتر روزها و دربارۀ وقایع و فعالیت‌های مختلف وجود داشته باشد و تحت تاثیر مصرف دارو یا بیماری پزشکی دیگری (مانند پرکاری تیروئید) نباشد، باید برای دریافت تشخیص تخصصی به روان‌شناس بالینی یا روان‌پزشک مراجعه کنید.
برای درمان اختلال اضطراب فراگیر دو گزینۀ شناخته‌شده وجود دارد: درمان روانشناختی و دارودرمانی. هر وقت متخصص سلامت روان اطلاعات دقیقی درباره علائم، سابقه دارویی و سلامت عمومی شما بدست بیاورد، درباره گزینه‌های درمان با شما صحبت خواهد کرد. مهم است که او درباره همه علائم و احساسات شما در بازه‌های زمانی گوناگون اطلاعات داشته باشد.

Tags
پنج راهکار برای کاهش اضطراب

پنج راهکار برای کاهش اضطراب

افزایش ضربان قلب، تنش عضلانی، تعرق و خشکی دهان احتمالا آشکارترین نشانه‌هایی هستند که اکثر ما با شنیدن واژۀ اضطراب به ذهنمان خطور می‌کند، اما همه می‌دانیم که ماجرا تنها به همین چند نشانۀ بدنی ختم نمی‌شود و در حوزه‌های شناختی، هیجانی و رفتاری نیز تجربه‌های ناخوشایندی را از سر می‌گذرانیم. گاهی می‌توانیم به خوبی از این تجربه گذر کنیم و گاهی ممکن است در مدیریت آن احساس درماندگی کنیم. اگر اضطراب برای شما تبدیل به تجربه‌ای بیمارگون و ناتوان‌کننده شده است، لازم است برای مقابله با آن از یک روان‌شناس موثق و حرفه‌ای کمک بخواهید زیرا توسل دائمی به راه‌کارهای مقابله‌ای فوری نمی‌توانند برای شما بطور موثر راه‌گشا باشد. در ادامه می‌خواهیم به پنج راه‌کار فردی که در لحظات اضطراب می‌توانند برای رسیدن به آرامش به کمک شما بیایند بپردازیم، راه‌کارهایی ساده، در دسترس و در عین‌حال التیام‌بخش.

Tags
اضطراب فراگیر و سبک‌های فرزندپروری

اضطراب فراگیر و سبک‌های فرزندپروری

همۀ ما با نوعی گوش به زنگی ذاتی به دنیا می‌آییم. این گوش به زنگی در کودکی به ما کمک می‌کند تا در برابر صداهای بلند و ارتفاع از خودمان محافظت کنیم و درآینده هنگام عبور از خط عابر پیاده حواسمان را جمع کنیم. این کارکرد ابتدایی اضطراب برای بقای نسل ما انسان‌ها لازم است. اما در حین رشد، گاهی این گوش به زنگی شدید شده و ما شاهد اختلال‌های اضطرابی می‌شویم. یکی از دلایل بروز این نوع اختلال‌ها سبک فرزند پروری والدین است. والدین اولین ذهن‌ها وآیینه‌هایی هستند که دنیا را به کودک نشان می‌دهند و به او این اطمینان را می دهند که «برو کشف کن! دنیا جای امنی است و من کنار توام!». اما در سبک‌های فرزند پروری اضطرابی این پیام مخابره می‌شود که «هی! کنار من بمون! من تنهای جای امن تو هستم! دنیا خطرناک است».